Piasek jako kruszywo

Najpowszechniej stosowanym kruszywem jest piasek. Woda użyta do zaprawy musi być czysta, nie może zawierać soli, żelaza, siarczanów. Tynki dzielimy na zewnętrzne i wewnętrzne. Tynki zewnętrzne narażone na wpływy atmosferyczne powinny być szczególnie trwałe. Najlepsze są tynki cementowo-wapienne. Tynki zewnętrzne można barwić na przykład pyłem ceglanym oraz wzbogacać ich fakturę. Najprostszym rodzajem tynków ozdobnych są tynki nakrapiane, które wykonuje się przy użyciu miotły brzozowej. Po zanurzeniu miotły w zaprawie należy nią uderzać o kawałek łaty, aby strącić cząstki zaprawy na ścianę. We wnętrzu pomieszczeń stosuje się tynki wapienne lub gipsowe. Technika wykonania obejmuje następujące prace: 1) przygotowanie podłoża, 2) wykonanie gruntu, 3) narzucanie zaprawy, 4) wyrównanie powierzchni, 5) zatarcie. Tynki wymagają podłoża zapewniającego dobrą przyczepność. Najlepszą przyczepność mają mury z cegły, gorszą z kamieni. Powierzchnie betonowe przeznaczone do tynkowania nie mogą być gładkie. Tynkowanie ścian drewnianych wymaga obicia ich listwami i pokrycia siatką lub matą trzcinową. Wyprawy zewnętrzne wykonujemy zaczynając od góry do dołu, wewnątrz tynkowanie rozpoczynamy od sufitów, a ściany tynkujemy rozpoczynając od góry.